سكايى « 1 » زبان قوم هندوسكايى و از شعب زبانهاى شرق ايران است ، كه امروز

--> گوتيو - پليو - بنونيست ، سوتراى علل و معلولات Le Sutra des Gauses et Des Effets ، 2 ج ، پاريس 28 - 1920 . يادداشتهاى روزنبرگ F . Resenberg در زابيسكى Zapiski ، ج 24 و در بولتن آكادمى علوم شوروى 1918 و 1920 و 1931 . ريشلت H . Reichelt بقاياى آثار خطى سغدى در موزه بريتانيا Die sogdischen Handschriftenres te des Brit . Museums ج 1 و 2 ، هيدلبرگ 31 - 1928 هانسن O . Hansen ، در باب قسمت سغدى كئيبه سه زبانى كارابال گاسون Zur soghdischen Inschrift auf dem dreisprachigen Denkmal - مجله انجمن فنلاندى واوگرى ، 1930 . von Karabalgasun , مولر ، متون سغدى ، ج 2 ، كه بعد از فوت مولر توسط لنتس Lentz ضمن گزارش آكادمى پروس ، در سال 1934 ، منتشر شده است . تدسكو Tedesco ، مجله هند و ايران ، 1925 ، ص 94 و ما بعد . ( 1 ) - راجع به زبان و ادبيات سكايى منابع ذيل را ببينيد : لويمان Leumann ، لغت و ادبيات آريايى شمالى Zur nordarischen und Literatur Sqrache ، نشريه انجمن علمى اشتراسبورگ 1912 ؛ ادبيات بودائى به زبان آريايى شمالى و ترجمه آلمانى , Nordarisch und Deutsch Buddhistische Literatur ، رسالات شرقى ، 1920 ؛ تعاليم منظومه بودايى به زبان آريايى شمالى ( سكايى ) Lehrgedicht des Buddhismus Das nordarische ( sakische ) ، رسالات شرقى ، ج 20 : جزوه 2 - 1 . ريشلت ، سالنامه هندوژرمنى Indogermantsches Jahrbuch ، 1913 ، ص 20 و ما بعد . استن كونو ، قطعاتى از يك كتاب بودايى به زبان آريايى قديم Fragments of a -